INVALSPOORT Mijne Heren, Met belangstelling heb ik kennisgenomen van uw plannen voor de Amstelstraat in Amsterdam. U stelt grosso modo voor, haar de allure terug te geven die zij rond 1900 bezat en meent dat daarvoor een grootstedelijke aanpak noodzakelijk is, waarbij u onder meer verwijst naar Times Square in New York, dat van 'no go-area' veranderd zou zijn in een toeristische toplocatie. Hiertegenover stelt u de kijk van het Amsterdamse gemeentebestuur, dat er een saaie, 'opgeruimd staat netjes'-winkelstraat van zou willen maken, 'in het verlengde van de Kalverstraat en de Reguliersbreestraat'. Uw plannen verdienen een pluim omdat zij gedurfd zijn. Mij beroepend op de passage in uw historische schets, waarin u geheel juist vaststelt dat de opslorping door het bank- en horecawezen van grote delen van de Amstelstraat nu eenmaal niet meer zijn terug te draaien, veroorloof ik mij niettemin u te wijzen op een soortgelijk fenomeen, dat uw plannen, die immers in hun uiterste consequentie de afsluiting van die straat voor verkeer inhouden, onuitvoerbaar maakt. Historisch bezien niet ten onrechte benadert u de Amstelstraat vanaf het Rembrandtplein. Rond 1600 immers hield de stad op bij de Munt, die als 'uitvalspoort' fungeerde. De uitleg van de Amsteldriehoek (ruwweg het gebied binnen Munt-Amstel-Herengracht-Vijzelgracht-Munt) verplaatste deze functie in later jaren via Reguliersbreestraat en Amstelstraat naar de tegenwoordige Blauwbrug. De functie van alle uitvalspoorten aan de rand van de binnenstad is evenwel 180 graden gedraaid toen de automobiel ruim 100 jaar geleden zijn intrede deed. Van uitvalspoorten werden het 'invalspoorten'. Welnu, in een samenleving die zich met huid en haar aan de automobiel heeft uitgeleverd, bestaat sindsdien een permanente spanning tussen het welzijn en de welvaart van haar bewoners. Weliswaar streeft de overheid sinds een aantal jaren, niet ten onrechte, naar het 'autoluw' maken van de binnenstad (welzijn) maar de welvaart van vele honderdduizenden stelt zijn grenzen aan dit beleid: de binnenstad moet eenvoudig goed bereikbaar blijven voor autoverkeer. Het is op dit punt dat uw plannen helaas hetzelfde fundamentele gebrek tonen dat ook de plannenmakerij van ons gemeentebestuur al jaren aankleeft: onbegrip voor de consequenties die realisering ervan zonder twijfel zullen hebben voor de binnenstad als geheel. Niet alleen werd de Blauwbrug een 'invalspoort' voor het autoverkeer. Mede als gevolg van het tot dusver gevoerde gemeentelijke verkeersbeleid, is het, analoog aan de niet meer terug te draaien opslorping door het bank- en horecawezen van grote delen van de Amstelstraat, onmogelijk geworden om deze voor autoverkeer af te sluiten. Het gemeentelijk verkeersbeleid - en dan met name de maatregelen op en rondom de Munt - heeft ervoor gezorgd dat zij van een straat met talloze 'welzijnsmogelijkheden' is veranderd in een met een niet meer terug te draaien 'verkeersadernoodzaak'. U houdt daar in uw plannen geen enkele rekening mee. Het voert tever om daar hier uitgebreid op in te gaan. Sta mij daarom toe u er slechts op te wijzen dat de gehele Utrechtsebuurt (het gebied dus dat omvat wordt door de lijn Munt-Amstel-Frederiksplein-Weteringcircuit-Munt), dichtbevolkt is en een grote verscheidenheid aan midden- en kleinbedrijf bevat. Aangezien nu het traject Blauwbrug-Amstelstraat-Utrechtsestraat-Frederiksplein als enige in de bereikbaarheid van de gehele Utrechtsebuurt d.m.v. de automobiel voorziet, is afsluiting van de Amstelstraat daarvoor helaas een volstrekt onzinnige optie. Dat de gemeente tot dusver bij al haar overwegingen dit traject in omgekeerde richting benadert, dus Frederiksplein -> Blauwbrug (zoals ook doet door Amstelstraat -> Blauwbrug als uitgangspunt te nemen, zij het dat u nog vanuit de Munt en de Reguliersbreestraat 'kijkt'), is hiermee geenszins in tegenspraak. Mijn advies zou dan ook zijn, uw plannen te herzien en daarbij uit te gaan van tenminste twee onomstotelijkheden: 1) de Amstelstraat blijft open voor autoverkeer en 2) de rijrichting wordt omgekeerd. Met vriendelijke groet, Hoogachtend, Wouter van Oorschot terug naar de reacties >